عکسی ز روی خوب تو، در ماه می‌کشم ...

هر دم که از فراق رخت، آه می‌کشم		گویا هزار دَلو پُر از چاه می‌کشم
از لحظه‌ای که روی تو دیدم، چنان شدم		عکسی ز روی خوب تو، در ماه می‌کشم
صد عمر دیگر اگر باشدم، بدان		هر جا شود، به مقصد تو، راه می‌کشم
گر بخت یار من شود و یار من شوی		گویا که بر سپهر جهان، کاه می‌کشم
از جور این زمانه اگر درد دل کنم		آتش به روی عرصه افواه می‌کشم
هر چند راه وصل و سعادت بلند شد		من انتظار یک دم کوتاه می‌کشم
از بین غصه‌های دو عالم، بدان که من		از جور و جهل مردم خودخواه می‌کشم
دانی چگونه سوخته‌ای خرمن دلم		زین ناله‌ای که گاهی و بی‌گاه می‌کشم
ساقی مکن ز جام کلامی دریغ، چون		دانی که بار جسم به اکراه می‌کشم
		سیدمصطفی کلامی هریس خرداد ۱۳۹۵

سیدمصطفی کلامی هِریس