۲۹ فروردین ۱۳۹۶

کارهای خوب را ببینیم

کارهای خوب را ببینیم

لطفا تصویر مربوط به این نوشته را با دقت مشاهده کنید. موضوع بحث این نوشته، در خصوص چرایی استفاده از این تصویر است. تصویر مربوط به در یک بطری شیر، محصول شرکت پاژن است. این نوشته یک تبلیغ نیست؛ بلکه قصد دارم یک چیز به خصوص را در مورد سوژه تصویر بیان کنم. اگر دقت کنید، یک زایده بر روی در بطری است که کارکرد آن، باز کردن پرس پلاستیکی بطری، در زمان اولین استفاده است. این را چند وقت پیش متوجه شدم؛ البته شاید موضوع جدیدی نباشد و تعداد زیادی از شما، از آن مطلع باشید. اما دلیل پرداختن من به این موضوع، این است که با توجه به مشاهداتی که انجام دادم، تنها شرکتی که این نکته را در طراحی در بطری در نظر گرفته است، همین شرکت است. به نظر من، این که برای باز کردن پرس یک بطری، مجبور نباشم از چاقو یا یک چیز برنده دیگر استفاده کنم، خیلی موضوع مهمی است و مزایای فراوانی دارد. از این بابت، باید از شرکت پاژن تشکر کرد، و مزایای کارشان را گفت.

اما این که چرا در وبلاگم به این موضوع پرداخته‌ام، بر می‌گردد به یک موضوع به مراتب مهم‌تر. در میان ما ایرانیان، حرفی بسیار معمول است که: «سکوت علامت رضایت است». من به درستی این حرف، البته از زاویه‌ای متفاوت معتقدم. معمولا زبان ما، در نقد از پدیده‌های اطراف، بسیار فعال است. اگر قرار بر ایرادگیری از چیزی باشد، همه‌مان خوب بلدیم چطور نقد کنیم و ایراد بگیریم. اما اگر قرار بر تمجید از چیزی باشد، متأسفانه اغلب این را با سکوت نشان می‌دهیم. حتی معتقدم، ما این کار را به خوبی بلد نیستیم و در صورتی که مجبور باشیم واقعا حرفی بزنیم یا کاری کنیم، حرف‌هایی گفته می‌شوند که اغلب اغراق آمیز هستند.

بسیاری از کارهای خوب در این کشور ادامه نیافته‌اند، خیلی از جوان‌ها به زودی نا امید و خسته شده‌اند، آثار بسیاری از هنرمندان اساسا دیده نشده‌اند، و خیلی از استعدادها هدر رفته‌اند؛ چرا که ما همیشه در تقدیر از خوبی‌ها، حتی در حدی که لیاقت آن‌هاست، خسیس بوده‌ایم. موضوع آزار دهنده نیز، این است که اغلب بعد از مرگ افراد، که مطمئن هستیم کارمان اثری ندارد، زبان به ذکر خوبی‌ها می‌گشاییم. شما را نمی‌دانم؛ اما من تصمیم گرفته‌ام پس از این، اتفاقا رو در روی خود افراد، از خوبی و استعدادشان تعریف و تمجید کنم. فکر می‌کنم وجدان راحت‌تری برایم به ارمغان خواهد آورد.

اشتراک‌گذاری این مطلب:
  • facebook
  • twitter
  • gplus

با من در شبکه‌های اجتماعی همراه باشید:

دیدگاه‌ها

  1. حمید
    ۲۹ فروردین ۱۳۹۶

    احسنت بسیار فکر عالی. من یه دهه ۷۰ی هستم که همیشه به نقطه ضعفام بیشتر اهمیت میدم تا نقطه قوت. متاسفانه اینجور بار اومدیم. از بس از نقطه ضعفامون گفتن تا استعدادهامون! و یه عادت خیلی بد بین مردم هست میگن خوبیای طرف رو جلوش نگین پر رو میشه
    اینم یه جورشه دیگه، کلاً هشتاد مگابایت آدم دور هم جمع شدیم دلخوشیم به تعریف تمجیدای بعد مرگمون! خبرمون D:

    • کلامی
      ۲۹ فروردین ۱۳۹۶

      دقیقا نقد من هم به همین اندیشه است. همین که ترس از اصطلاحا «پر رو» شدن، ما را به سکوتی عمیق وا داشته است. ممنون از درج نظرتان. موفق باشید.

  2. علی
    ۸ اردیبهشت ۱۳۹۶

    اول از همه ممنونم بابت اموزش های خوبتون که نکته های خیلی زیادی رو یاد گرفتم از شما
    دوم تبریک میگم بابت این طرز فکرتون و خوشحالم براتون .
    برکت خدا همیشه همراه شما باشه .

    • کلامی
      ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶

      سلام. از ابراز لطف شما بسیار سپاسگزارم و خوشحالم که تلاش من و همکارانم در فرادرس، مقبول نظر شما بوده و برایتان مفید واقع شده است. پیروز، شاد و تندرست باشید.

دیدگاه خود را بیان کنید

دیدگاه‌ها